وقتی صفر تا صد یه ماجرارو میدونین و از تمام ابعاد رنجی که اتفاق افتاده برای یک آدم مطلع هستین و
برمیگردین قضاوتش میکنین و باعث میشین این آدم اضطرابی، یه هفته با خودش اورتینگ کنه که نکنه حرفش درسته و واقعاً مشکل از منه :)))
نمیدونین چقدر میتونین بهش آسیب بزنین و از نظر روانی خسته اش کنین.
مثلا الان من توی موقعیتی ام که از شدت عصبانیت حتی گریه هم نمیتونم بکنم.
خوشحال باشین برای خودتون چون مطمئنا
شما با شخصیت ترین ، فوق العاده ترین و باشعورترین آدمی هستین
که میشده اون آدم توی زندگیش ببینه
و بهترین دعایی که میشه براتون کرد اینه که
ای کاش زندگیتون پر بشه از آدمایی به خوبی خودتون
💕 💕
