حالم تاسیانه. تاسیان؟
تاسیان، حالِ مبهمِ بیقراریه؛
یه حسِ سنگین که نه میشه دقیق اسمش رو گذاشت غم.
انگار چیزی درون آدم آرام نمیگیره؛
ساکتی، اما ذهنت شلوغه.
حوصلهی هیچچیز رو نداری، ولی نمیدونی دقیقاً چی میخوای.
نه اشکت درمیاد، نه آروم میشی؛ فقط یه سنگینیِ نامعلوم همراهته،
یه دلگرفتگیِ عمیق که دلیل مشخصی نداره و توضیح دادنش هم آسون نیست.
