به احساسی که بعد از دیدن آدمها داری، توجه کن.
اگه چیزی واقعاً برای تو مناسب باشه، بهت انرژی میده؛ از همینجا میتونی بفهمی...
بعضی آدمها باعث میشن احساس سبکی کنی. میخندی، ساعتها حرف میزنی و وقتی به خونه برمیگردی، حتی از قبل هم پرانرژیتری.
اما بعضی آدمها تو رو از درون خالی میکنن؛ طوری که برای اینکه دوباره به حال عادی برگردی، به یک شب کامل تنهایی نیاز داری.
بدنت خیلی وقتها زودتر از ذهنت متوجه این تفاوت میشه؛ حتی وقتی ذهنت هنوز نمیخواد حقیقت رو بپذیره.
این موضوع دربارهی شغل ها و برنامه های زندگی هم صدق میکنه. کارِ درست هم ممکنه خسته ات کنه، اما این خستگی از جنس خوبشه؛ خستگی ای که با وجودش احساس رضایت میکنی. در مقابل، کارِ نامناسب حتی توی روزهای آسون هم انرژی ات رو میگیره.
به سمت چیزهایی برو که بهت انرژی میدن و از چیزهایی که فرسوده ات میکنن، فاصله بگیر...
