تولد لعنتی اه

سلام دوستان . من ۳ ساله با ی پسر دوستم .تقریبا وقتی ک همه چی جدی شده بود ی مسائلی پیش اومد ک دوماهی واقعا انداختم قهر کردم هیچکار باش نداشتم . تولد خودم مرداد بود . کل روز تولدم منتظرش بودم نه تنها ن زنگی ن گلی ن تنریکی هیچ .بلکه از لج من تو خونه خودشون ک حالت باغ ی جای خوش آب و هواس جشن و دورهمی با بچهای گروه ک مختلط هستن گرفته بود . بدون این ک ب من بگه .دقیقا شب تولد من. الان آشتی کردیم . منو بین اون بچه ها برده ک اکثرا دوستاشن گفته ک با نامزدم آشتی کردیم . از شهریور تا الان با این همه محبت ک کرده هنوووو دلم پره ازش . از کاراش و رفتاراش تو اون مدت ک قهر بودیم دلم میگیره . نتونستم فراموش کنم . دل چرکینم هنو. حالا این وسط اول ابان تولد خودشه . دلم میخاد هیچکاررر کنم مث خودش رفتار کنم بلکه حرص دلم خالی شه. ولی از ی طرف دلم نمیاد حتی میخاستم به بچه های اون دورهمی ک منم باشون اشنا هستم کم و بیش بگم از طرف من ب خرج خودم براش کیک بیارن و جشن بگیرن سوپرایز شه . ولی دلم نمیره زنگ بزنم باز گوشی رو انداختم . شما باشین دوستان نادید میگیرین یا تلافی میکنین . بین دوراهی موندم .