راستش من قبل از اینکه خودم زندان برم، هیچوقت فکر نمیکردم یه روزی سر از اونجا دربیارم. ولی وقتی رفتم، با آدمایی آشنا شدم که واقعاً نگاهم رو به زندگی عوض کردن.
بینشون آدمایی بودن که از بیرون شاید هر کسی میفهمید زندانیان، سریع دربارهشون قضاوت میکرد؛ ولی وقتی پای حرفشون مینشستی و داستان زندگیشون رو میشنیدی، میدیدی قضیه خیلی پیچیدهتر از چیزیه که فکر میکردی.
بعضیا اشتباه کرده بودن، بعضیا توی شرایط بدی گیر افتاده بودن و بعضیا هم انگار بدشانسی آورده بودن. البته نمیخوام بگم همه زندانیا بیگناهن، اصلاً حرفم این نیست. ولی واقعاً نمیشه فقط با شنیدن اینکه یکی زندان رفته، درباره کل شخصیتش نظر داد.
از اون طرف، بیرون زندان هم کم آدمی نیست که کلاهبرداری میکنه، به بقیه تهمت میزنه، مزاحم مردم میشه یا حق بقیه رو میخوره؛ ولی خیلیهاشون هیچوقت زندان نمیرن. زندگی همیشه اونقدر ساده نیست که از بیرون به نظر میاد. ممکنه دو نفر اشتباه مشابهی بکنن، ولی یکی زندان بره و اون یکی نه.
خودم هیچوقت فکر نمیکردم یه روزی زندانی بشم، ولی شدم. برای همین الان بیشتر از قبل معتقدم نباید درباره آدما زود قضاوت کنیم.
شما چی فکر میکنین؟ به نظرتون کسی که یه بار زندان رفته، تا آخر عمر باید با برچسب زندانی زندگی کنه؟
