با یک آقایی آشنا شدم حدود دوسال نیم با هم توی رابطه ایم همو خیلی دوست داریم ولی راه مون خیلی دوره ۱۰۰۰ کیلومتر از هم فاصله داریم دو بار هم اومده به دیدنم و حتی با پدر و مادرم آشنا شده و رابطه مون جدی تر شده، خانوادم با این مسئله که باهاش ازدواج کنم زیاد اوکی نیستن و میگن تو که اینهمه خواستگار همین استان خودمون داری چرا میخوای بری راه دور مگه رو دست ما موندی که اینکارو میکنی، ولی ما همو دوست داریم ولی از ی طرفم دو دل هستم که از خانوادم چجوری دور شم، من دختر وابسته ای نیستم یعنی الان فکر میکنم من میتونم تحمل کنم دوریو ولی آنقدر خانوادم به من انرژی منفی دادن منو ترسوندن، بنظرتون چیکار کنم.
ازدواج نکن باهاش
انتخاب عاقلانه زندگی عاشقانه
برعکسش خوب نیست
تاحالا از خانواده ات دور زندگی کردی؟
تا وقتی دور نشی نمیفهمی که میتونی تحمل کنی یا نه
تا وقتی دور نشی نمیفهمی چقد وابستگی داری چقد خانواده بودنش ارزشمنده
هزار کیلومتر میدونی یعنی چی؟ یعنی شاید سالی یکی دوبار همو ببینید یعنی تو خیلی وقایع و مراسم و جشن و.. خانواده ات نمیتونی حضور داشته باشی یعنی دست تنهایی کسی نیست تو کارات دلت گرم باشه بگی هست کسی نیست راحت بری خونه اش سر بزنی و..
چه بسا اینکه 95 درصد ارتباط شما با ایشون مجازی بوده
ارتباط مجازی و حضوری صد و بیست درجه باهم متفاوته و شناخت درستی بهت نمیده
اینا واقعا درسته که دوری سخته و بالاخره آدم دلتنگ میشه ولی ما چیکار کنیم که به هم دیگه حس پیدا کردیم و بارها خواستیم از هم جدا بشیم نتونستیم جدا شیم و باز به هم برگشتیم حتی یکبار یکماه بود با هم صحبت نکردیم ولی باز به هم برگشتیم. امیدوارم خدا برامون بهترینارو رقم بزنه من نمیدونم چیکار کنم
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
-6 ثانیه پیش
-4 ثانیه پیش
-1 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز