میدونم شاید خیلیها من رو محکوم کنن؛ برای همین از همین الان میگم قصد توهین به متاهلها رو ندارم و به نظرم، اتفاقا ازدواج با آدم درست و تو زمانی که هر دو طرف از همه نظر آماده زندگی مشترک باشن، خیلی هم خوبه...بحث من سر کساییه که زندگی رو برای هر دو جنس تو ازدواج خلاصه میکنن.
داشتم با یه خانم صحبت میکردم، برگشته گفته ادبیات رو ول کن، بچسب به بختت!(تا جایی که فهمیدم منظورش ازدواج بود.)
این رو هم بگم که من الان دارم سعی میکنم ادبیات(نوشتن، شعر، نقد ادبی) رو به عنوان یه هنر، در کنار درسم و رشتهی دانشگاهی مد نظرم ادامه بدم.
یادمه یه بار یکی از دوستهام میگفت اقوامشون بهش گفتن تو که دختری، چرا به فکر دانشگاهی؟ دختر رو چه به درس خوندن؟
خلاصه این که عزیزان، ازدواج یه گزینهست و از قضا اگر به موقع و با آدم درست باشه، گزینه خوبی هم هست؛ اما تنها هدف زندگی نیست و آدم میتونه اهداف دیگه ای هم انتخاب کنه.
پینوشت: بوی دعوا بیاد، تاپیک قفل میشه.
