یه حقیقت تلخ از خودم آره
اینجا که کسی کسی رو نمیشناسه حداقل خودمو سبک کنم
از بس بی پولی کشیدم از بس تنهایی کشیدم از بس مسافرت نرفتم از بس گوشه خونه بودم از بس تو زندگیم روزای تکراری دیدم از بس.....عقده ای شدم
آدمای خوشبخت میبینم آدمایی رو میبینم که همه چیز دارن حالم بد نمیشه ولی از زنده بودن خودم از این سگدونی که اسمشو برام گذاشتن بیزار میشم
کاش چنان نابود بشم جسمم نمونه
نخواستیم خدا حداقل مرگ بده
همه میگن مهربونی ولی تو بخیلی حتی مرگم نمیدی
برا مسافرت؟ خونت اباد من پنج ساله دارم کنکور میدم 🗿😂😂
والا به ذاتت رجوع کن
از من بدبخت تر نیس اما از شادی بقیه شادم
چی بگم والله. الان اوضاع برای خیلیا همینه. خدا خودش کمک کنه
جای،عقده تلاش و کوشش کن
خودت رو مقایسه نکن به جای مقایسه تلاش کن به اونا برسی
منم عقده ای شدم والا وقتی حسرت کوچیکترین چیزا به دلم مونده
کاملا درکت می کنم
اونایی که میگن تلاش کن و درک نمیکنم من یه آدم شدیدا مستقل و پرتلاشم اما واقعا اعتماد بهنفس و روح و روان نمونده برام
