هستید بگم مشکلم چیه.
جدید ب شدت زیاد ب همسر داشتن گرایش پیدا کردم.میدونم سخته خیلی .گرونی هست.ادم مناسب بد پیدا میشه.مهم ترین تصمیمه.تنهایی بهتر از ادم بده.واینکه میدونم شرایط خود ادمم مهمه.زندگی سخت شده اما دلم همسر میخاد ینفرم ب شدت دوست دارم.کاش میشد دختراهم خااستگاری کنن.😔😔میشه فقط خواننده نباشید برا دلم چیزی بگید .راهنمایی.چحوری این حس رو از خودم دور کنم تا خدای مهربون خودش صلاحمو درست کنه.نگید دوستی ک متنفرم.هرکی اومد روحمو زخمی کرد ورفت .روحم رو کشت .دوستی.نه.البته من زیاد داف نیستم صورتم استخونی سبزه هست ک زیاد خاستگار ندارم
