میدونی تو زندگی خیلی چیزا دست ما نیست خیلی اتفاقا رو ما رقم نمیزنیم اما وقتی تروما رو تجربه میکنیم وقتی زخم میخوریم همه سهممون از زندگی رو کنار میزاریم
با بدن زخمی و پر از تروما ام هنوز میشه انتخاب های کوچیک داشته باشیم میتونیم تعیین کنیم چی بخوریم
چی نگاه کنیم
به چی فکر کنیم
کی بخوابیم کی بیدار بشیم با کی حرف بزنیم
کیو از زنندگیمون حذف کنیم اما وقتی اختیار زندگی رو میدیم به زخم اونوقت اون زخگ بارها و بارها مارو غرق میکنه