چرا من باید

اون فرد رو از بچگیم تا الان که بیست ساله ام درک کنم حتی با توجه به اینکه به من ضربه زده و میزنه، چرا مدام باید سکوت کنم خودم ناراحت بشم ولی اون نه حتی براشم مهم نیست که من ناراحتم چرا غرور و شخصیتمو باید ببره زیر سوال، چرا همش همه چیز تقصیره منه و من تقصیر کارم و من بدترین ادم ، چرا سره چیزای چرت هم که عصابمو میریزه به هم من باید سکوت کنم و اون عصبیم میکنه و اگه من حرفی بزنم بی احترامی کردم و خدا ایشالاه بذاره تو کاسم چرا باید اعتماد به نفس و عزت نغس نکنم و مدام حی مسخره بودن بکنم چرا چرا چرا؟؟؟