غرورِ زنانه، دیوار نیست؛ پنجر ه ای است که خود انتخاب می کند چه چیزی به حریمِ امنِ روحش راه یابد. من در عشق، «خودم» را گم نمی کنم؛ چرا که می دانم زیباترین بوسه ی زندگی، آن بوسه ای است که بر پیشانیِ عزت نفسِ خودم می نشانم.
من به دنبال ناجی نیستم، همسفر میخواهم. یاد گرفته ام که «بودنم» به هیچ بودنی گره نخورده است؛ پس عاشقانه کنار تو می مانم، اما نه به قیمتِ ویرانیِ آن چه «من» را می سازد. بخش بزرگی از وجودم همیشه برای «خودم» باقی می ماند، تا بدانم حتی اگر تمامِ دنیا هم برود، من همچنان تمامِ خودم هستم.🍃🍃
