در بازی دومینو، همیشه صدها مهره با یک ضربهی بزرگ نمیافتند؛
گاهی فقط یک مهرهی کوچک، به مهرهی بعدی میرسد و زنجیره شروع میشود.
در زندگی مشترک هم بعضی اتفاقها همینطورند.
یک کنایهی کوچک...
یک جواب تند...
یک «تو همیشه همینطوری»...
یا حتی بیاعتنایی به حرف همسر.
ممکن است همان لحظه تمام شود و اتفاق خاصی هم نیفتد؛
اما اگر تکرار شود، میتواند فضای رابطه را تغییر بدهد و کمکم گفتوگو را جای خودش با دلخوری، دفاع و فاصله عوض کند.
برای همین، مهم نیست اشتباه چقدر کوچک بوده؛
مهم این است که بعد از آن چه میکنیم.
گاهی یک جملهی ساده میتواند جلوی ادامهی این چرخه را بگیرد:
«حرفم درست نبود؛ ببخشید.»
نه توجیه،
نه انداختن تقصیر گردن طرف مقابل،
نه «ولی تو هم...»
فقط پذیرفتنِ سهم خودمان و تلاش برای بهتر کردن همان لحظه.
قرار نیست در زندگی مشترک هیچوقت اشتباه نکنیم؛
قرار است وقتی یکی از مهرهها افتاد، نگذاریم بقیه هم به دنبالش بیفتند. ❤️
