ما نمیگیم «من ترس دارم»؛
میگیم: «من آدم ترسوییام.»
نمیگیم «من نگرانی دارم»؛
میگیم: «من آدم نگرانیام.»
با تکرار همین جملهها، کمکم یه «من» از افکار و باورهامون میسازیم و بعد هر رفتاری رو به اون شخصیت نسبت میدیم❗️🧠
کمکم میگیم:
«من همینم»
«من همیشه اینطوری بودم»
«من نمیتونم تغییر کنم»
در حالی که ترس، نگرانی، خشم یا هر احساس دیگهای، چیزیه که تجربه میکنیم؛ نه چیزی که هویت ما باشه🤷♀
وقتی این تفاوت رو ببینیم، کمکم بین «من» و چیزی که در ذهنم درباره من ساخته شده، فاصله ایجاد میشه🫷
تو افکارت نیستی؛
تو اون چیزی هم نیستی که ذهنت سالها دربارهات گفته✅
میتونی ببینی، بشناسی و رها کنی🕊
تو فراتر از فکرها و باورهای ذهنیتی🌼🍃