من یه پارکی میرم که خیلی شلوغه و اکثرا بین ۱۵ تا ۲۶ اینا سالشونه همشونم اکیپین یا حداقل با یکی از رفیقاشونم
بعضیاشون منو میشناسن یعنی خیلی دیدنم
من چندبار با دوستام رفتم
اما چند وقته تنها میرم میشینم راه میرم خیلی عادیه برام اما دوستم میگه وقتی تنهایی میگن افسردس یا اینا
بنظرتون خیلی ضایعس تنهام؟ شما اونجا یه دختر تنها رو صندلی ببینید چی فکر میکنید؟
نه چ ربطی داره
اگه خودت تنهایی و دوس داری و باهاش اوکیی اتفاقا تنهایی خیلی خوشمیگذره
حرفای بقیه برات مهم نباشه
منم تنها زیاد میرم بیرون، خندان وشادابم، یه وقتایی هم اروم وساکت، برام مهم نیست دیگران چه فکری میکنن، مهم خودمم که حالم خوبه
ببین در مرحله اول حرف به ما چه تازه مردم رندومی که از کنارت رد میشن
در مرحله دوم صادقانه هرکی درگیر خودشه مردم آنقدر ها هم به هم فکر نمیکنن
مرحله سوم واقعا اکثر آدم ها هم میگن یک دختری اومده تو پارک هوا بخوره
چیکارت دارن
شماباخودت خلوت کردی تنهانیستی
