بچه ای که تو خونه و مهمونی بازی میکنه فعالیت داره هیجان داره گاهی خنده گریه بهانه داره و با بچه های همسنش تو مهمونی میره سرگرم میشه
بچه ای که انقدر ارومه لم داده یه جا شوقی واسه بازی نداره تو مهمونیا پیش مامانش مودب میشینه تا اخر هیچی نمیگه بازی هم نمیکنه تو خونه هن اکثرا یه جا نشسته صدایی ازش در نمیاد
کدوم بچه رو میپسندین و سالمه؟
بنظر من بچه باید بچگیییی کنه
ورجه وورجه کنه
ولی در عین حال مودبم باشه
اولی
اولی
اولی
بچه برونگرا و اجتماعی هم ساد تره هم موفق تر
دومی ددونگراس به مرور افسردگی میگیره روابط اجتماعیش صفره
گزینه دوم رو میپسندم چرا سالم نباشه ارومه و حرف گوش کن اما متاسفانه گزینه ۱ رو دارم
هیچکدوم، بچه دومی رو بشرطی ک ت خونه یه گوشه نشینه فعالیت داشته باشه بازی کنه یه نقاشی بکشه ،من اگه بچمو ببینم اینجوریه افسردگی میگیرم،بچه اولی رو اصلا نمیپسندم
دومی
دومی رومتاسفانه بیشتردوست دارن وقربون صدقه میرن اماامثال پسرمن روچون یخورده تمیزه ویخورده قیافه داره بعدچنددقیقه دلومیزنه ومتاسفانه تونگاهشومیتونم بخونم که باخودشون میگن کاش برن یامن من میکنن تازودتربریم
مطمنا اولی
دوتاشون سالمن فقط شخصیتشون فرق داره
اولی
خودم دومی بودم 💔
