کسی مثل من هست⁉️

من اصلا از قضاوت یا مسخره شدن بابت علایقم نمیترسم.عاشق رنگ صورتی و چیزای گوگولی ام.جامدادیم،مانتوم،سویشرت و بیشتر وسایل اتاقم صورتیه😂🎀 هر روزم تو خونه آهنگای شادمو میزارم و قر میدم،حتی اگه مامانم دلش گرفته باشه معمولا با من شاد میشه😂با اینکه خیلی ذوق ذوقی و بعضی وقتا بچگونه رفتار میکنم،واقعا یادم نمیاد کسی تا حالا به خاطرش مسخرم کرده باشه.اتفاقا برخلاف ظاهر و روحیات شاد و گوگولیم،خیلیم منو جدی میگیرن و احترام میزارن.مثلا امروز همکلاسی هام صفحه اول کلاسورمو که با کاغذ رنگی درستش کرده بودم،روش برچسب یونیکورن زده بودم و کل صفحه رو پر از ستاره های رنگی کرده بودم دیدن گفتن واااییی چه ناز،چقدر کودک درونت فعاله،چقدر روحیاتت لطیفه و...کلا رفتارم اینطوریه که با همه حرف میزنم،به همه لبخند میزنم و احترام میزارم.خیلی خوش خنده و پرانرژی ام.دیشب فقط سه ساعت خوابیده بودم ولی امروز از صبح تا عصر دانشگاه بودم تازه هم خونه اومدم با اصرارم با مامانم رفتم انجمن اولیای آبجیم.تقریبا 12 ساعت راه رفتم و هنوزم انرژی دارم😂امروز تو حیاط دانشگاه هم چهار تا بچه گربه دورم جمع شده بودن،خودشونو لوس میکردن و منم ذوق مرگ شده بودم🥹😂باز با چند نفر دوست شدم.دخترای خیلی خوبی بودن و جالب اینجاست آخرش فهمیدیم همکلاسی هستیم.از اون طرف،فکر میکنم با وجود این روحیه شاد،آدم نسبتا مقاومی هم هستم.هزار بار زمین خوردم ولی دوباره بلند شدم.سعی میکنم زیاد درگیر افکار منفی نشم و انرژی و تمرکزم رو بیشتر برای حال خوب خودم بزارم.برای خودمم ارزش قائلم،به خودم،ظاهرم و سلامتیم میرسم و کلا دوست دارم از زندگی لذت ببرم.حتی تو برخورد با آدم ها هم سعی میکنم بلد باشم چطور رفتار کنم.مثلا حراست دانشگاه با اینکه مانتوهام همیشه کوتاهه یکبار هم بهم چیزی نگفته.در حالی که با چند تا از دخترایی که باهاشون صحبت کردم،با وجود پوشش بسته تر،برخورد کرده بودن.خب من معمولا با لبخند و احترام و خوش و بش شروع میکنم و فکر میکنم همین رفتار دوستانه خیلی وقت ها فضا رو بهتر میکنه😂خلاصه اینکه شاید از بیرون یه دختر صورتی پوش و گوگولی به نظر بیام،ولی خودم فکر میکنم پشت این ظاهر شاد،یه آدم اجتماعی،قوی و سیاست مدار هست که بلده زندگیو بگیره تو دستش.طوری که حتی کارکنان دانشگاه هم گاهی به چای و هم صحبتی دعوتم میکنن😎🩷