کودکیمان از ما رنجید!
چرا که برای بزرگ شدن عجول بود.
هر چه بر سرمان میآمد،
به ما میگفتند:
«بزرگ شوید، از یادتان خواهد رفت.»
تو بگو، پس چه وقت بزرگ میشویم؟!
حتی اگر هزاران بار هم
چشم بگذاریم و قایمباشک بازی کنیم
یهقل دوقل کنیم و برقصیم
دست دراز کنیم به سوی سنگهای هفتسنگ و
صد بازی و سرگرمی دیگر،
هیچگاه،
با ما دوستی نمیکند--
کودکیمان!
