درسته خیلی هامون کلی گرفتاری داریم از خدا گله مندیم انگار ولمون کرده یا مارو نمی بینه که غرق شدیم تو بدبختی ولی اگر بیشتر فکر کنیم ما داشته هایی داریم که خیلی ها تو دنیا ندارن چشم هایی که آرزوی یک نابیناس گوش هایی که حسرت یه آدم ناشنواست قدرت تکلم که یه آدم لال نداره پاهایی که یک آدم معلول جسمی فقط یه دقیقه دوست داره داشته باشه و کلی چیزای دیگه
پس کم کم شکرگذاری داشته هامون رو انجام بدیم تا نداشته هامون وارد زندگی مون شن و از بدبختی نجات پیدا کنیم خدا مارو می بینه فقط منتظر یه تحول درون ماست تا جواب مون رو بده
پس هر روز هر چقدر میتونیم شکر گذاری کنیم
