غم غربت

درکت میکنم با تمام وجودم   

روزها داغه.  شب ها داغه 

باد میاد گرد و غبار میشه بازم داغه 

تا مهر  آبان هوا داغه 

 بد موقعه ای اومدی 

حداقل زمستان میومدی اینقد قافلگیر گرما نمیشدی

عزیزم کم کم عادت میکنی.منم ۴ساله ازد کردم وازون موقع اومدم شهر غریب هیچکسو نداشتم کم کم دوست پیدا کردم یکم اوضاع بهترشد خیلی سخته درکت میکنم ولی کم کم بهتر میشز

من بودم. قشنگ کدبانو میشی تو این چند سال. 5 سال تو شرایط تو بودم. البته وسطاش همش یه یک ماه و دو ماه میرفتم شهر خودمون خونه مامانم اینا. دوباره سه چهار ماه خونه خودم. ببین شوهرت میتونه حداقل تا آشنا بشی با اطراف یا با خانوم همکاراش که بهشون اعتماد داره اشنا بشی زودتر بیاد از سر کار. باشگاهی  استخری بالاخره میشه کاری کرد

عزیزم هرکسی یه شخصیتی داره این چه حرفیه اخه!

انسان به هرچیزی عادت میکنه 

ب خودت سخت نگیر 

ببین بجاش کانون سه نفره خانوادتون گرمتده بچت کنار پدرش بزرگ میشه 

تو ازدواج کردی ک اولویت اولت همسرته نه خانوادت 

کارخوبی کردی باهنسرت رفتی 

هرچی سخت بگیری سخت تر میگذره 

ب ای چشم نگاه کن ک قراره اتفاقای خوبی براتون تو اون شهر بیفته

نه بابا ایشون خیلی دیگه عجیبه

بلااخره که چی 

باید یاد بگیری 

اصلا اشتباه خانوما اینه که خودشونه وابسته به خانواده یا کسی میکنن

الان بهترین موقع ست که به خودت بیای 

و بشی بثیه خانم و مادر تمام عیار 

برنا ریزی کن

شبا و روز تایمی که بچه خوابه به مارات برس و به خودت برس 

کم کم قلق کارا دستت میاد 

تند و تیز باش و کمتر فکر کن 

به این فکر کن که همه کار میتونی و باید بتونی هم زن کامل وهم مادری خوب باشی 

بهترین زمانو داری 

منم غزیبم و از اول ازدواج تنها بودم زمان بارداری نرفتم دیش خانوادم حتی بعد زایمانم ترفتم گفتم بالاخره که جی باید بتونم از پس خودمو زندگیم بر بیام 

و واقعا موفق شدم 

الان تو کل فامیل شوهرم و خودم انقدر که من با بچه کوچیک مهمونی میدمو وبه خودم میرسمو و به شوهرمو زندگیم میرسم نیست 

تعریف نمیکنم میخوام بگم که میتونی و الکی گریه نکن

منم وقتی پسرم دنیا اومد.پیش خونوادن رفتم.ولی یک ماهش شد اومدیم اینجا. 

منم با شوهرم میبریمش حموم.. الان چهارماهشه

یاد میگیری اصلا بهتر تو این چندسال خودت کدبانو میشی مادر بهتری هم میشی. 

الهی عزیزم

بچه اتم بزرگ میشه این روزا میگذرن 

با همسرت ببرین