🪴روزی زنبور و مار با هم بحثشان شد.
مار گفت:انسان ها از ترس "ظاهر خوفناک" من می میرند نه به خاطر نیش زدنم.
اما زنبور قبول نکرد.
مار،برای اثبات حرفش با زنبور قراری گذاشت:
آنها رفتند و رفتند تا رسیدند به چوپانی که
در کنار درختی خوابیده بود.
مار رو به زنبور کرد و گفت من او را می گزم و
مخفی می شوم و تو در بالای سرش سر و صدا ایجاد کن و خودنمایی کن.
مار چوپان را نیش زد و زنبور شروع به پرواز کردن در بالای سر چوپان کرد.
چوپان فورا از خواب پرید و گفت"ای زنبور لعنتی"
و شروع به تخلیه زهر کرد و بلند شد و رفت و
بعد از چندی بهبود یافت.
این بار که باز چوپان در همان حالت بود مار و زنبور
نقشه دیگری کشیدند.
این بار زنبور نیش زد و مار خودنمایی کرد،
چوپان از خواب پرید،
و همین که مار را دید از ترس پا به فرار گذاشت
و به خاطر وحشت از زهرِ آن مار،چند روز بعد از دنیا رفت...
برخی بیماری ها و کارها نیز همینگونه هستند،
فقط به خاطر ترس از آنها افراد نابود می شوند.
به عنوان مثال بیماریِ سرطان از جمله بیماری هاییست که دلیل عمده مرگ و میر بیمارانش،باخت و تضعیف روحیه آنهاست...