جدی خیلی هنر میخواست اون همه استعدادو اینجوری به فاک دادن
اون همه خودمو کوچیک کردم بخاطر همه از بچه ی ۱ ساله بگیر تا ادم لب موت
باورم نمیشه انقد اوصکل و بی عزت نفس ام
انقد ترسو انقد به فاک رفته انقد کم شانس
دوباره شروع شدن همه ی اونا دوباره زدم تو فاز غم و چصناله حالم بهم میخوره از اینی که شدم از اینی که ازم ساختن
بعد برام سواله واقعااا اون چجوری منو دوست داشت همچین ادم به فاک رفته ی منزوی رو اصلا چجوری یه انسانی می تونع منو دوست داشته باشه تحملم کنه !
زشت که هستم صدام که نگم چجوریه نه اجتماعیم نه خوش سر زبون یه موجود که فقط گریه می کنه ، غر می زنع ، هیچ کار خاصی نمی کنع
