صورتم

موهاتو فرق وسط باز کن

سعی کن روسری بپوشی بیشتر یا حالت دستمال سر ببندی سرت

آرایشتم صورتی دخترونه کیوت باشه

اینجوری حس بهتری به خودت پیدا میکنه

سلام عزیزم تاپیک هاتو خوندم دوست داشتم تجربه خودمو برات بگم اون موقع که نوزده سالم بود عاشق ی پسری شدم شش سال ازم بزرگتر بود اهل شهر دیگه بودن خیلی عاشقش بودم اما اون برعکس اصلا بهم محبت نمی کرد برام وقت نمیزاشت مثلا راحت می گفت من اصلا بهت محبت نمی کنم چون دخترا پرو میشن یا مثلاً کل هفته سر کار بود آخر هفته که بیکار بود میرفت بیرون عشق حال بعد من میگفتم چرا بهم پیام ندادی میگفت دوست نداشتم برات وقت بزارم وقت خودمه نمیخوام برا تو بزارمش یا می گفت حق نداری بری دانشگاه یا سر کار فقط هم دوست بودیم می گفت اگر الان رفتی دانشگاه ازدواج کردیم نمیزارم بری دخترا میرن دانشگاه خراب میشن تا ی حرفی میزدم سریع گارد می گرفت شکاک بود می گفت آدم میفرستم بیان دانشگاهت ببینم رفتارت با پسرا چطوریه خلاصه تحمل کردم تا اومدن خواستگاری اینم بگم بی پول هم بود به زور من لیسانس گرفت رفت سر کار اومدن خواستگاری پدرم اینا گفتن شما شهر دیگه هستید باید مهریه سنگین تر باشه اونم شروع کرد گفت مگه تو چی داری من برات این همه سکه مهر کنم قرار نبود بهم بده قرار بود فقط تو سند ازدواج بنویسن منی که فکر میکردم هیچ جوره ازش جدا نمیشدم چون جرعت وایسادن تو روی خانواده امو نداشتم ازش جدا شدم یک ماه ناراحت بودم اما بعدش کم کم بهتر شدم تا یک سال کلا مهرش از دلم رفت منم به شدت وابسته بودم اما وقتی رفت تازه فهمیدم وقتی تنها باشی چقدرررر آرامشت بیشتره دیگه دائم منتظرش نیستی که بیاد چون تکلیفت روشن شده الان شیش سال گذشته و من هنوز تنهام عزیزم این آدم مریضت میکنه جدایی اونقدرا هم سخت نیست یکم خودتو ازش بگیر تحمل میکنی مثل اون که تحمل میکنه امیدوارم برات بهترین ها رقم بخوره هر چی رو گفتی منم کشیدم

قربونت برم دوست داشتم تو هم سرسامون بگیری حالت اوکی بشه میدونم تو چه وضعیتی هستی فقط همت کن و تصمیم درست رو بگیر