بچه ها توی لحظه های سخت زندگیم تنها کسی که آرومم میکنه اونه هر چیزی شد بهش پناه میبرم وقتی باهاش حرف زدم برمیگردم به زندگی روالم
پنج ساله کات کردیم ولی با بهونه هایی گاهی از هم خبر میگیرم نمیدونم بقیه هم اینجورین یا فقط ما
این اذیتم میکنه ولی مثل یه عادت شده انگار برام نمیدونم چجوری دیگه نرم سمتش
لعنتی هر بار بعد اون همه حرفی که بهش میزنم بازم جوابمو میده و کمکم میکنه آرومم میکنه
