من یه اخلاقی دارم که شوهرم باهاش اوکی نیست .
من معتقدم اگه قرار یه لبوان آب دستم بدی ولی بعدا منت بشه رو سرم لطفا بزار از تشنگی بمیرم .
حالا موضوع اینه من به شوهرم میگم بعد ۱۷ سال زندگی که باهات تعارف ندارم کمکی بخوام یا چیزی بخوام ازت راحت میگم .
لطفا تا کمک نخواستم سر خود به خیال خودت محبت نکن بهم چون این من را اذیت میکنه
اخه مثلا من اصلا نیاز به اون کمک یا محبت ندارم و میدونم قرار نیست جبران کنم ،چون من نیاز به کمک داشته باشم خودم میگم هزاران بار همگفتم ولی باز کار خودش را میکنه وقتی همگله میکنم از کارش ناراحت میشه ،میگه چرا فکر میکنی هر کسی که بهت کمک میکنه ازت انتظار جبران داره .
