قبلا خیلی داشتم کم کم از زندگیم بیرونشون کردم دو سه تا هم مونده بود اونا باهم صمیمی تر شدن و کلا سراغی ازم نگرفتن منم بیخیالشون شدم
الان نه رفیقی دارم نه بابا نه داداش مامان هم ک ندارم کلا تنهای تنهام فقط پسرمو دارم و بس خیلی حس تنهایی دارم اینقدم درگیر بچه و خونم ک نمیتونم برم تو جامعه و رفیق پیدا کنم🥲
اگه بدت نمیاد. با همسایه دوست شو
من خودم از همسایه و رفاقت باهاشون خوشم نمیاد
سلام خوبی ؟
واقعا سخته
بیخیال بخدا رفیق و صمیمیت و این چیزا اکثرشون حاشیست
من خودم رفیق صمیمی دوران دبیرستانم و گذاشتم کنار همسایه هایی داشتیم که هر شب و روز با هم بودیم ولی این صمیمیت کم کم باعث شد پاشون و از گلیمشون دراز تر کنن
به یه جایی رسیدم که بنظرم تنهایی از هر چیزی بهتره
منم همینطور
درکت میکنم
