اگه دختری هستی که توی خانوادهات بهت بال و پر نمیدن، نمیذارن کار کنی و حتی پول توجیبی درستوحسابی هم بهت نمیدن؛
یا حتی اگه پول توجیبی میدن، اما برای زندگی و کارهات تصمیم میگیرن، برای یه بیرون رفتن ساده هم به جای تو تصمیم میگیرن...
برو کار کن، درس بخون.
اگه نمیذارن کار کنی، براش بجنگ.
نهایتش یه روز پشیمون میشی؛
اما بهتره پشیمونِ تلاش نکردن و نجنگیدن برای کمترین حقی باشی که میتونستی توی زندگیت داشته باشی، نه پشیمونِ اینکه چرا هیچوقت شروع نکردی.
نهایتش تبدیل میشی به کسی که خیلی دیر شروع کرده، یا اصلاً شروع نکرده و فقط حسرت زندگی بقیه رو خورده