تنها با غم تو

اگرباغم ولی همسایه ی مرگ...

اگر پاییزی ام از برگ تا برگ

اگر از درد تو خسته ترینم...

اگر از کوچ تو خانه نشینم

اگر از تو به تن جامه دریدم...

اگر از تو به خودسوزی رسیدم

تو رو می بخشم ای مغرور شبگرد...

تو رو می بخشم ای تنها ترین مرد

من از تو تازه اما پیرم از تو

من از تو سرخوش و دلگیرم از تو...

من از تو زنده و می میرم از تو

تو را می خواهم ای مرهم ای درد

تو رو می بخشم ای مغرور ای مرد...

منو بی تو عذاب شب شمردن

منو بی تو به گریه دل سپردن

منو از مرگ لحظه جان گرفتن...

منو در ماتم هر لحظه مردن

نمی دانی چه دلتنگم چه دلتنگ

از این شبهای با اندوه بی رنگ ...