آدمها فقط آن چیزی نیستند که از خودشان نشان میدهند؛
هرکسی لایههایی دارد که پشتِ رفتارهای روزمره پنهان کرده...
ترسهایی که اسمشان را غرور گذاشته،
دلتنگیهایی که پشتِ بیتفاوتی مخفی کرده،
و زخمهایی که سالهاست به جای درمان، با خود حمل میکند.
هیچکس را نمیشود فقط از چیزی که نشان میدهد شناخت؛
آدمها گاهی پشتِ خندههایشان خستگی پنهان میکنند،
پشتِ سکوتشان هزار حرف،
و پشتِ محکمبودنشان، ترسهایی که هیچوقت اعتراف نمیکنند.
شاید عجیبترین حقیقتِ آدمها همین باشد؛
ما اغلب فقط بخشی از کسی را دوست داریم که او اجازه داده ببینیم...
و باقیِ او، تا همیشه، یک راز میماند. 🖤
گاهی سردترین آدمها، بیشترین نیاز را به محبت داشتهاند؛
و آرامترین آدمها، جنگهایی را پشت سر گذاشتهاند که هیچکس از آنها خبر ندارد.
شاید شناختنِ یک آدم، دیدنِ لبخندش نباشد؛
**شناختنِ او یعنی فهمیدنِ سکوتهایی که هیچوقت برایت توضیح نداده است.** 🖤
