کنکوری نداریم

دوستم میخواستم بگم بمون پشت چون فکر کردم سال اولته. ولی دیدم گقتی سه ساله پشتی پس به حرفم گوش کن. با خودت خلوت کن. ببین چی باعث شدع سه سال نشه؟ بالاخره الکی ک نیست ی دلیلی داشته. حتی همون دلیل ک ذهنت میگه نه این باعثش نیست.همونو بررسی کن. ببین میتونی از بینش ببری؟ اگه میتونی بازم بمون. ولی حواست باشه سالایی که داره میره جوونیته.به خودت افتخار کن که جا نزدی و هدفتو رها نکردی. ولی به اینم فکر کن که اگه رهاش میکردی دنیای بیرونو میتونستی ببینی. دنیایی که شاید رشته تحصیلیت باب میلت نباشه ولی برای یک ساعت خواب بیشتر استرس نمیگیری. به همه ابنا فکر کن و در نهایت حتما حتما حتما حتما حتما برو پیش یه مشاور حتی شده مشاور تحصیلی.

اینم بدون تو از کسی عقب نیستی. من رشتم تاپ نیس ولی علوم پزشکی ام. همکلاسی ۳۰ ساله ام دارم و این اصلا عجیب نیست تو رشته های علوم پزشکی. بحث فقط درباره تو و جوونیته ک میخوای چطور بگذرونیش

شاید صلاحت نیست اگه همه تلاشتو کردی. مطمعن باش خدا بیشتر و بهتر از ما میدونه. بیا پشت دری که واسه ما نیست انقد واینستیم و در نزنیم هوم؟ انتخاب رشته کن با کمک مشاور بالاخره ذره ای علاقه ب رشته های دیگه ام تو وجودت هست فقط خودت میخوای انکارش کنی

من برات دعا میکنم ولی چرا این همه تنش؟ میفهمم چی میگی منم همه این حسارو داشتم بیشتر از هرکسی درکت میکنم. ولی یه نگاه ب خودت بکن به پشت سرت ب راهی که اومدی. این خیلی ارزشمنده حتی اگه تهش اونی که میخوای نشه که امیدوارم بشه . شما بدترین و پایین ترین رشته رو هم بری نهایت دوماه سه ماه تو ذهن همه میمونی مردم خیلی دغدغه های دیگه ای جز رشته قبولی ما دارن. مامانتم وقتی ارامش داره که حال تو خوب باشه باور کن.

پرستاری

قربونت عزیزم. نتایج اومد دوس داشتی تگم کن خبرم بده به عنوان ی دوست. خدا همیشه حواسش بیشتر از هرکسی بهت هست شبت بخیررر