میگم شمائم اینطورین که فقط روزارو میگذرونین من حتی بیرونم نمیرم فقط ماهی یبار میرم روانپزشک یا کار خیلی خیلی ضروری پیش بیاد
هیچ هدفی واسم خوشحال کننده نیست راستش
با اینکه درحال درمانم و حالم بهتره ولی خب این تکراری بودن پرخوری عصبی و...اذیت کنندس هیچ امیدی به چیزی ندارم همه اینجورین؟