شوهرمو اصلا دوست ندارم.حتی ازش نفرت هم دارم.ده سال پیش بدون هیچ علاقه ای و از سر اجبار زنش شدم.روز به روز دارم ازش متنفرتر میشم.اختلافات شدیدی بینمون هس .و تفاوتهای خیلی عمیق.امروز اومده میگه به قرآن من میرم زن میگیرم و جلو چشم تو میارم تو این خونه! میگه تو به من خوب نمیرسی! جالبه بدونید من شاغلم و ایشون بیکار و خونه نشین! میگه مثل زنهای دیگه به من و بچت نمیرسی این در صورتیه که من با اون همه حجم کاری سعی میکنم همیشه غذا رو خودم بپزم و هیچوقت آقا گشنه نمونده.خیلی سختمه تحمل این حجم از نفهمی و بی شعوری .متاسفانه یه دختر سه ساله هم دارم.بدجور به بن بست خوردم.از عواقب طلاق هم میترسم😔
طلاق بگیر اصلا هم نترس بسپار ب خدا
ادم مگه چنبار زندگی میکنه
فقط مهریتو بگیر ک دستت باز باشه
واقعا برات متاسفم. عین بابای من. مفت خور و پر توقع.
ببخش که اینو میگم عزیزم همه چیز خوردن نیست خیلی چیزها هست که شریک زندگی به اونها نیازداره محبت مهمترینشونه و.........
خیلی در عذابم کاش خدا خودش دل و جرات طلاق رو بهم بده
طلاق بگیر.شکر خدا سر کاری.چنین ادمی هم که اینجوری حرف بزنه واقعا ارزش موندن به پاشو نداره.دوسشم که نداری که بگی بخاطر دوس داشتنش موندم و تحمل میکنم
کمکش کن بره سرکار. اگه شاغل باشه خوبه خوب میشه
:/
جوهر مرد کاره
به حرفای اینجا توجه کن هر چی باشه میگن طلاق هیچکس زحمت فکر کردن به خودش نمیده
عزیزم من آدم بسیار آروم و مهربونیم ولی جایی برا محبت نذاشته این آدم وقتی سلامتم با زهرمار جواب میده وقتی توی ده سال زندگی یه کلمه محبت امیز ازش نشنیدم وقتی به ابتدایی ترین وظایف مرد بودنشم عمل نمیکنه محبت من اینه که باهاش ساختم و دم برنیاوردم
چرا بیکاره
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
56 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز