یه اکیپ بودند باهاشو ندوست بودم البته دوست که نه بهتره بگم من دوستشون بودم اونا دشمنم
منو خیلی اذیت کردند و اخرش فطع ارتباط شد اما بعد اون یکیشون که اذیت کرده و میدونم الانم قصدت دوباره اذیت و سنجیدنه منه گاهی یه تک پیام میداد اون اوایل جوابش میدادم و میگفتم مشغله دارم تا همین دوماه پیش گفت بیا بریم قهوه بخورم من هیچ جوابیش ندادم اما همین دیروز دیدم بعد دوماه دوباره زنگم زده
من با مادر یکی دیگشونم گاهی حرف یمزدیم ولی این زن چشمش فقط دنبال پول من بود و منو تلکه میکرد اگر باهاش درددل میکردم فقط بفکر خودش و پچه اش بود.اونم اخرین پیامش یکماه پیش بود دیدم از قضا دیروز پیامم داده کجای دختر خوشگل و فلان بعد گفته با من قهری؟ منم هیچیشون نگفتم ولی بازم ته دلم اون بزرگتره دلم نمیخواست بی احترامی کنم بهش اما میبینم اینا اینهمه غرور منو شکستند گه بی احترامی اخه الان فکر میکنم میگم چقدر من احمق و ساده بودم فکر میکردم اینا برن دنیا ب پایان میرسه با اینکه جز بدبختی و پول گرفتن ازم هیچی نداشتند به جا اینکه اونا از ازدست دادن من بترسن من میترسیدم و نمیخواسم ناراحتشون کنم و دلم میخواست تو زندگیم باشند اونوقت اونا تمام پل هاشون میشکنند و نمیگفتن من ادمم با اینکه بی ارزش ترین ادمای بودند که شناختمشون خودشونو با ارزش تر من میدیدند اصن نمیگن این برا ما چه کارا که نکرد هنوزم دنبال امتحان کردن من هستن
