میگفت انسان ها با آب و غذا و اکسیژن زندهان اما بخاطر ادبیات و موسیقی و هنر زندگی میکنند
هزار سال پس از مرگ من گر بازآئی/ ز خاک نعره برآرم که مرحبا ای دوست!..../ ای ساربان آهسته ران کارام جانم میرود/ وان دل که با خود داشتم با کاروانم میرود/ در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن/ من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم میرود اینا رو برای کسی نذاشتم صرفا عشق سعدی دارم 🫠
آدم بدون خیال کردن تو زندگی واقعی که دردآور و رنج آوره چقدر دووم میاره؟
By the sun and the light of the sky, The leper grows sorrow, When the moon rises above the barley field, A child is eaten, Tears as red as a flower falls at night. Leper.Seo Jeong Ju
ادبیات و موسیقی و هنر زاده ی تخیل آدم ها اند.آدم بدون خیال کردن تو زندگی واقعی که دردآور و رنج آوره ...
:))))))
واقعا خیلی سوال عمیقیه.
هزار سال پس از مرگ من گر بازآئی/ ز خاک نعره برآرم که مرحبا ای دوست!..../ ای ساربان آهسته ران کارام جانم میرود/ وان دل که با خود داشتم با کاروانم میرود/ در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن/ من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم میرود اینا رو برای کسی نذاشتم صرفا عشق سعدی دارم 🫠