برو... عیبی نداره.
من یاد گرفتهام آدمها را وقتی دلشان جای دیگریست، نگه ندارم.
برو، حتی اگر رفتنت تمام آرامشم را با خودش ببرد...
من چیزی نمیگویم، فقط سکوت میکنم و میگذارم زمان جواب خیلی چیزها را بدهد.
شاید یک روز دلت برای کسی تنگ شود که همیشه بود،
همیشه فهمید، همیشه بخشید...
اما آن روز شاید دیگر دیر شده باشد.
برو... عیبی نداره؛
بعضی رفتنها درد دارند، ولی بعضی ماندنها بیشتر.