نعمتهایی ک داشتم و نمیدیدمشون رو دارم کم کم می بینم، یعنی اینکه اندازه بزرگی نعمت هام دارم کم کم بزرگ می شم ک درکشون میکنم.
قبلنا کوچیک بودم، غرق نعمت بودم و حس نمیکردم، مثل ماهی کوچیک داخل دریا ک نمیفهمه کجاس چقد اب دورشه
میدونی خدا ببخش بابت کوچیکی و نفهمی و ناشکریم
این نعمتایی ک تازه می بینمشون رو نگیر ازم بخاطر کوچیکی و نادونیم
خدایا من این نعمتارو بهت میسپارم تا بخاطر حماقت هام از دستم نرن، خودت مواظبشون باش مثل همیشه
وقتی بزرگتر بشی و نعمت هات رو ببینی، تازه چقد حس حقارت داری ک تو چه موجود ضعیف و بدبختی ک انقد ب خودت مینازیدی و از خدا گله میکردی!
خدایا بزرگترم کن و بذار در برابرت کوچیکتر بشم...