همه اخلاق های شوهرم میبینن میگن خوشبحالت شوهر خوبی داری به حرفته کاریه بچه ننه نیست دهن بین نیست با این که سن کمی داره ولی خب هرجور جلو بقیه هست تو خلوت هم همونه قبول که خوبه اینا ولی ته دلم یعنی اصلا تو دلم نگفتم شوهرم خوبه همیشه طلب کارم ازش نمیدونم چرا بگم بعضی جاها اشتباه هم داره ولی خب در کل بنظرم ادم خوبیه که هرچی میخام فراهم میکنه ولی عذاب وجدان دارم باز میکم بده چیکار کنم