دوستان من خیلی ذهنم درگیر این موضوعه ک یسال دیگه بمونم پشت کنکور برای پزشکی یا نه؟
مشکل اصلیم هم اینه همش فک میکنم تو این جامعه آدمایی ک رشته های تاپ تجربی رو خوندن موفقن و من اگه برم یه رشته دیگه اصلا جایی تو این جامعه ندارم و حس سرخوردگی بهم دست میده
بنظرتون چیکار کنم :)
بنظرم این حسو از خودت دور کن ماهم یه زمانی فک میکردیم هرکی کارمند نباشه بدبخته.ذهنیتیس که از بچگی بخورد مغزمون دادن
بنظرم تموم کن ماجرا کنکور و پشت موندن رو
دقیقا درست فک کردی یه سال ک سهله دوسالم شد بمون ولی بخون و قبول شو بزرگتر ک بشی بری تو جمله میفهمی من یه پسررو دیدم تو ۳۷ سالگی تازه داشت میخوند برای پزشکی یا دندونپرزشکی بخون پشیمون نمیشی
نمیدونم چطوری دور کنم
حس میکنم همه آدمای موفق جامعه همه کسایی ک بهشون اهمیت میدن دکترن
حس میکنم اگه برم رشته ای غیر از ۳ رشته تاپ تجربی تا آخر عمر حس بد بهم دست میده هر چند هدفم مهاجرته و اینجا موندن نیست اما نمیدونم چرا مدام در پسزمینه ذهنم این حسو دارم
خب تو سیو هفت سالگی قبولم بشه باید هشت سال بخونه تازه میشه پزشک عمومی اونم تو ۴۵ سالگی که درامدی هم نداره.بعد اینم درنظر بگیر که پزشکا معمولا متعلق به خودشون نیستن مثل سوپرمارکتی که هشت صبح میاد دوازده شب میره میلیاردهم دربیاره که میخواد استفادشو ببره
