اسی عزیز تاپیک قبلیت قفل بود و تا اخرشم نخوندم و نمیدونم چیشد.
به حرف خانمهای اینجا گوش نده.متاسفانه اکثریت خانما چون محبتی دریافت نمیکنن تو زندگی مشترک،وقتی یکی زبون میریزه و محبت میکنه فکر میکنن آپشن خفنیه.
از نظر من علاوه بر همسرت که داره جا نادرستی اخساساتش هدر میره ، خود شما هم تو زندگی اشتباهی موندی که عواطف و احساس واقعیت داره سرکوب میشه و توام به نحوی داری حیف میشی.
قرار نیست چون یکی خیلی خوش سر و زبونه و محبت کلامی داره حتما به دل ما بشینه.یا این نوع حرفها و توجه هارو غنیمت بدونیم.مهم اینه تایپ و مچ همدیگه باشیم.شما هردو بخاطر تفاوت تایپ شخیصتتون بال پرواز همدیگه رو پر پر کردین.
و عزیزم تو قرار نیست مسئولیت عدم پذیرش خانواده ی هنسرت رو به دوش بکشی که یکوقت ناراحت نشن حالشون بد نشه یا حس گناه و عذاب وجدان سراغت بیاد.خداروشکر خانواده ی نرمالی هستن،و بهم بگو کدوم خانواده ی سالمی دلشون میخواد زندگی بچشون خراب بشه؟؟ یا تلاش نمیکنن که زندگی بچشونو سرپا نگه دارن؟.پس طبیعیه که برای حفظ زندگی شما تلاش کنن.اما ایا تو حق زندگی نداری؟تا چندسالگی میخوای خودتو سرکوب کنی یا بخاطر خودت بودن بجنگی با ادمهایی که ته ته تهش به فکر منفعت زندگی بچه ی خودشونن ، نه تو!؟
تو حق داری