دیروز تولدم بود بدون اینکه خودم بدونم،سرکار یودم یا سرو صورت خاکی از خستگی نای حرف زدن نداشتم چ برسه ب اینکه بدونم امروز تولدمه و باید دنیال جشن گرفتن و کیک و...باشم ۲۹سالمه دریغ از ی تولد دریغ از ی جشن کوچیک اینقدر درگیر کارو زندگی و نون درآوردنیم ک روز تولدم یادمون نمیاد بحرحال زندگی هر کسی یجوریه زندگی ماهم یجوری سخته و پیچیدس ک خودمونم فراموش کردیم وقتی میفهمیم تولدمونه امسال ی سال بزرگ تر شدیم ی لبخند بی روح طعنه آمیز ب خودمون میزنیم،عشق ندیدیم محبت ندیدیم چ برسه ب اینکه کسی رو آزار بدیم و اذیت کنیم دل کسی رو بشکونیم،بعضی وقتا بعصی از آدما محبت کردن بلد نیستن مثل من اینو نشونه سردی و بی محلی نبنین کسی ک زجر کش باشه خیلی چیزا یلد نیست،۲۹سالمون شد ولی دستامون قلبمون روحمون ۶۰سالشونه
خاستم بگم خودم خبر نداشتم تولدمه فقط یک نفر یادش بود یک نفر ک اولین نفرم بهم تبریک گفت خاستم بگم کاری کردی ک خودمم واسه خودم نکردم ممنونم ازت بابت اینکه یادت بود تیریک گفتی ایشالا جبران کنم برات تاابد فراموش نمیکنم♥️
