«ای سهیلا، ای سهیلم، ای تمامِ جانِ من!
اندکی آرامتر زن شعله بر دکانِ من!
گفته بودی از سهیلا و سها و آن و این،
پولِ پیتزا را بده، ای راحتِ وجدانِ من!» 🍕😂
«ای سهیلا، ای سها، ای شوفرِ پیکانِ من!
ای بلای جان من کم کن این اداها را زِ پایِ خوانِ من!
هی نخوان از این اسامی، قاطی شد پروندهام،
آخریش اسمم چیه؟ ای عاملِ بحرانِ من!» 🤦♂️
«یک نفر هستی ولی صد اسم دادی یادِ من!
ای سها و ای سهیلا، ای بلا بر جانِ من!
لیستِ اسما را ببند و اصلِ مطلب را بگو،
تا نرفته هوش و عقلم از سر و سامانِ من!» 😎
«ای سهیلم، ای سهایم، ای مهِ تابانِ من!
این همه نام و نشان بس، ای بلاگردانِ من!
یک چایی بریز و قند بگذار پیشِ رو،
قندِ خون افتاده از این شعرِ بیبایانِ من!» ☕