سلام
فرض کنید آقایی با مدرک فوق لیسانس حقوق و دانشجو دکترا و شاغل در یک وزارت خانه برود خواستگاری ،خودرو معمولی دارد، از نظر اخلاق، ادب، شخصیت و خانواده هم شرایط مشکلی ندارد شخصیت آرام و اهل کار و به دور از رفیق بازی داره، اما هنوز مسکن شخصی به نام خود ندارد
به نظر شما، با توجه به شرایط فعلی زندگی،
بهتره این فرد در سن بیست شش سالگی اقدام به ازدواج کنه یا تا سی پنج سالگی این ها دست نگه داره تا هم بتونه خونه بهره هم به لحاظ اقتصادی و سن محکم تر شه؟
اگه حداقلی ها رو داره الان. زندگی با هم ساختن قشنکه
عه تو
اگر اون آقا کمی هم به خدا توکل داشته باشد به این چیزها فکر نمیکند!
از طرفی باید حفتش پیدا شود، بقیه اش خودش حل میگردد.
از طرفی دیگر از کجا معلوم و به چه ضمانتی تا ۳۵ سالگی زنده می ماند، یا توفیق خرید خانه در این مملکت را خواهد یافت، !؟؟
و....
آقا تو زن خوب پیدا کن بقیه اش جور میشه!!!
الان هم میتونه . وضعیتش بد نیست. چن سال دیک ک وعیتش استیبل تر شده هم میتونه. من ب نظرم چند سال دیگ بهتره. بتونه یه خونه بخره مناطق جنوب اجاره بده با پول اون و پس انداز های خودش یه جا معقول تر خونه اجاره کنه برای خودش. یا خوش بینانه اگ تونست بخره.
