خاک تو سرم🤕

حالا مال من نه خودش میخره (البته قضاوت نمیکنم خیلی وقت هام نداشته)نه میزاره برم سرکار.کاش به من بگه برو سرکار خودت بخر با کله میرم.یبار به داداشم سپردم باهاش راجع به این موضوع صحبت کنه بابامم گفته هرکس میخواد با من زندگی کنه همینی هست که هست.

اره ولی واسه اونا عذاب وجدان میگیرم مخصوصا مادر بزرگ پدر بزرگم که تو یه ساختمونیم.هیچکس نمیفهمه من عذاب وجدان میگیرم بیشتر اغراق کردنای گه گاهیه بابام تو دعوا ها تو چشمشون میاد

نه بابا داداشم پسره به اون میگه با عرضه باش با جربزه باش اما با اونم رفتار خوب انچنانی نداره فقط تو این مورد راهنماییش میکنه.شروع کنه داداشت هرچی بگذره حقوقش بیشتر میشه بسته به سابقش داداش منم همین بود.هرچی میگذره حقوقش بیشتر میشه و خودش وارد تر

چرا بابا.منو کشید بیرون اما بزور تازه دوباره شروع کردم

ای دیگه پوست کلفت شدم عادت کردم ولی خدامم شکر میکنم

ایمایی که گفتی جزو الویتامه.البته یکی از هدفای این الویت ها کمک کردن به خوده پدرمم هست تو مسائل مادی.هر کارم بکنه پدرمه من دوسش دارم.ولی خب...

افرین دقیقا.من یه لیست نوشتم واسه کارایی که باید بعد از شاغل شدن بکنم.نصفش مربوط به خانواده مه حداقل.اونروزی با بابام دعوام شده بود اون میون من رفته بودم تو فکر آینده ها که پیر تر میشه با خودم میگفتم اشکال نداره من میبخشمش این یه افتخاره که ادم توی پیری عصای دست پدر مادرش باشه.حتی اگه اونا یه جاهایی کم گذاشتن ما نباید این افتخار رو از خودمون دریغ کنیم...و و و

البته دقیق یادم نیست اما اینا چیزایی هست که نسبت به آینده پدرم و والدینم بهشون فکر میکنم اکثرا.خلاصه.من همچین فکرایی میکردم،اونوقت پدرم اون پایین نشسته بود داد بیداد که این الان ۱۵ سالشه اینطوریه(البته ۱۶ سالمه)وای به حالی که من پیر بشم یک کدوم اینا میان دستمو بگیرن تو پیری؟

قربونت کار درستی میکنی🌿💕