من خیلی تنهام ۲۸ سالم مجردم باحجابم اهل دوست پسر این جور حرفا هم نیستم درس خونده ام
ولی از بخت سیاهمم خانواده خوبی ندارم😭😭😭😭😭منو ازار میدن بابام که مشکل ذهنی داره کاری ازش برنمیاد مادرم هم دیگه سنی داره حرف منو متوجه نمیشه و داداش بیکارهه همیشه مفت مخوری مکنه دست بزن داره😭😭😭😭😭😭خسته ام کجا برم حتی فامیل هم ندارم برم خونه اش نماز مخونم ولی خدا کمکم نمکنه حتی خواستگار خوبی هم ندارم که برم از پیششون نمخام تو این خونه باشم نمخام😭😭😭😭دارم با اشک اینها رو منویسم خواستم خودکشی کنم نتونستم دیگه بریدم سرکار میرفتم میمد خونه دعوا مکردن باهام مگه گناه من چی بوده که اینها نصیب من شدن😭😭😭😭😭😭😭خواستگار به خاطر اینها پیش قدم نمشد یا ادم خوبی نمیمد من بدبختم؟؟؟ چی کار کنم یکی بهمم بگه