🐈🐈‍⬛🐈‌ ‌

میسپرمت به خاطراتم

حالا که مال من نمیشی

برو خودم اجازه دادم

حالا که مال من نمیشی

باز ببینم خوابتو ای کاش

مراقب شاخه گلت باش

بعد من مال خودت باش

حالا که مال من نمیشی

من از عهد آدم تو را دوست دارم

از آغاز عالم تو را دوست دارم

چه شبها من و آسمان تا دم صبح

سرودیم نم نم: تو را دوست دارم

نه خطی، نه خالی! نه خواب و خیالی!

من ای حس مبهم تو را دوست دارم

سلامی صمیمی تر از غم ندیدم

به اندازه ی غم تو را دوست دارم

دیگه رفتم، دیگه رفتم

که برم

بیتو بمونم

میدونم سخته، خریدم

ولی سختیشو به جونم...

چمدونم توی دستم!

که یه چند وقت میشه بستم

من نباشم، پیشت هستن

پس بمونم چی شه اصلاً؟

برو دیگه آدم شجاع

تو که میری با همه موجا

ایندفعه زیر پا غمتو چال میکنم...

ببینم میرسی آخرش کجا

رفتم و یادشون از یادم رفت

نامردی کردی تو یادم نرفت

میخورم که بشم شاید مست

چشمات منو به گام آخر سرم

قلبمو پس بده برم، اون نباشه

نمیخوام خودشم بهشتتم

نمیخوام از پیشت برم،

غمگینی و اشکات تو چشات میریزه

من نیام میاد پس جام کی پیشت؟

اگه ته نامردی نی پس چی میشه؟

کی گفته تهش شیرینه؟

واسه ما میگذره فقط با تلخی دیگه

خستم یکاری کن

بشه با این شبا سر کرد

بی سرصدا رفتی

با خندههات برگرد...

هنوز تو فکرم زندگی میکنم بات

حرف میزنم روزا با خودم جات

شبا پیشمی ، نفس میکشم آروم

نکنه بپری یوقت از خواب

بزار همه ی اون شبا بشه تکرار و

زیر و رو کنیم دوباره تهرانو

برو حرف دیگه با من نزن

بزار نشنوم صداتم اینجوری راحت ترم

من هر کاری کردم اون حرفای اخرو یادم نرفت

کنار تو بودن عمرمو کردش واقعا تلف