من فکر میکردم وقتی ۲۵ سالم بشه زندگیم کلا استیبل شده ، درسم تموم شده مدرک زبانمو گرفتم و کارای مهاجرتمم انجام شده ، با یکی ام در حال آشنایی ام که باهم بریم از ایران
ولی الان حتی نمیدونم ارشد کجا قبول میشم، زبانمو ول کردم ، دلار هر روز گرون تر از دیروز میشه ، ازمونای زبان تو ایران کنسل شدن ، هیچ کس تو زندگیم نیست ، حالم از خودم و زندگی کردن تو ایران به هم میخوره
حس میکنم هیچوقت قرار نیست به هیچ چیز برسم
یه گوشی مسخره شده ۱۰۰ تومن
من چقدر کار کنم اصلا چه کاری کنم که بتونم ماشین بخرم خونه بخرم کوفت بخرم
وای امروز کلا خیلی ناراحتم ، مرده شور این بخت و اقبالو ببرن که این همهههه کشور داریم من صاف تو این خراب شده باید به دنیا میومدم