پاییز بود
در همان فنجان کهنه دل، کنج دیوار
که لبریز از دیدار آخرمان بود .
واهیست هر امیدی، که به قامت رعنای تو ختم شود.
چشم دوختن بر روی پیراهن تو واهیست آری
صحتی نیست شقاوت تو را بر جان کشیدن
آیا جان تو سرشتی از دلتنگی من دارد تا دردی بر سینه اش بکشد؟
پروانه گر به دور شمع میچرخد زیرا حفاظتش از جان روح است نه از مال نه از دوری تو
برای آن میسوزد..
پروانه داند ، که مشق عشق بر خون جانفشانی است
میداند که در این سیه روزی روزگاران
در ظلمت هجران تو
تنها عشق است که تضاد
« زندگانی است»
نوشته خودم هست ✨
شعر
ایجانم زنده باشی قلبم خیلی خیلی خیلی زیبا و فوق العاده نوشتی من عاشق اینجور متن هام
😍🥺 وای واقعا قشنگ بود
مخصوصا اینکه وزن رو رعایت کردی مخصوصا قافیه رو
واقعا زیبا بود مشخصه شما به قلم بسیار عالی دارید هم اینکه مطمئناً کتاب خوان اهل شعر هستید من واقعا شعر شمارو دوست داشتم زیبا بود موفق باشید 🦋✨💕
😍🥺 وای واقعا قشنگ بود
مخصوصا اینکه وزن رو رعایت کردی مخصوصا قافیه رو
واقعا زیبا بود مشخصه شما به قلم بسیار عالی دارید هم اینکه مطمئناً کتاب خوان اهل شعر هستید من واقعا شعر شمارو دوست داشتم زیبا بود موفق باشید 🦋✨💕
نه عزیزم اتفاقا بسیار زیبا هست و من این استعداد برای شما میبینم که نویسنده مطرحی بشید حتما تلاش خودتون بی وقفه انجام بدید و تولید محتوا در فضای مجازی خیلی به شما کمک میکنه واقعا حتما تولید محتوا از ذوق شوق هنریتون استفاده کنید ✨🦋
