دیگه حس میکنم قیافه ندارم
قدم 166
سایز پام هم بین 40 و 39
پوستم گندمی طوره
حالا حرفای فامیل و خانومای عقده ای جالبه
سایز پا رو میگن پام بزرگه ،دختره با قد 150 با سایز پا38 یا جور پرو پرو به من میگه وییی پاهات چه بزرگه ،واقعیتش نمیدونم پای.من اینجوریه ولی پاهام اصلا فرمش رو با سایزش دوست ندارم
از اون ور همه دختر سفید بنظرش ن قشنگه
مشالا ژنیکمم عالللییی
سیاهی زیر چشم،بینی قوز ،پوست گندمی (مامانم و خاله هام سفید بلوری هستن) همش رفتم به اون خانواده پدریم همش تو دلم فحششون میدم با این ژن،قدم خداروشکر خوبه (اونم شانس داشتم )
دستای مامانم پرنسسی ببینید کشیده خوشگل سفید منم هستم دست تپل گندمی کوتاه یکم،یعنی بگم مامانم با سن زیاد از من خوشکل تره،اصلا من لاک میزنم دستام شبیه یه آدم فضایی از اون دنیا میشه،زیر چشام رو بردم دکتر گفت ژنتیکی هست نمیهش درست کرد (هعییی) خیلی جالب اینه که از خانواده پدری محترم فک کوچیک ،پوست گندمی،و پای گنده با پاشنه کوتاه،واقعا جالبه فک کنید پام سایزش 40 بعد فرم بد به عمم رفته پام،پاشنه هم یکم کوتاه داره برای همتی نمیتونم بشینم باید رو پنجه پام باشم،حالا این وسط اینستا رو باز میکنم دخترای خوشگل مشالا اینقدر زیبا انگار از اون دنیا اومدن از خودم نا امید میشم،یعنی بگم خانواده پدریم خیلیی افتحضاحن و به منم رسیده این افتضاح بودنشون،این درد و دل من بود چون به هرکی بگم اهمیت نمیده باید میگفتم به یه کسی گفتم اینجا بگم ،،،ببخشید ببخشید ولی همش میگن دختر سفید صورتی خوبه نه سبزه قهوه ای واقعا عذر میخوام میگم ولی الان من چیکار کنم از زندگی ما امیدم خودتونم میدونین اول به قیافه نگاه میکنن بعد به اخلاق اصلا چیزی نیست که بشه انکار کرد و واقعیت همینه ،اگه تا اینجا خواندین خدا قوت مرسی گوش دادین شما هم درد و دل دارین بگین