*هر آدمی تا یهجایی بهتون فرصت میده، ولی بالاخره خسته میشه، از حسِ اضافی بودن، از جنگیدن واسه موندن، از قهر و آشتی مکرر، از توضیحدادنِ خودش، از برطرفکردنِ سوتفاهما؛ کاسه صبرِ آدمای زندگیتونو لبریز نکنید، ممکنه برای همیشه از دستشون بدید.*
در میان هیاهوی بی پایان این جهان،من هنوز به ارامش یک شب ساکت، به نورماه و به رویاهایی که هیچ کس از آن ها خبر ندارد،پناه می برم. شاید دنیا همیشه مهربان نباشد،اما من هنوز دلم میخواهد قشنگی هایش را باور کنم🌙🪽:)))))