اینکه یک دختر جوان ارزش خودش رو در حدی پایین بیاره که بپذیره که لایق عشق، امنیت، آرامش، ثبات، اطمینان، احترام و ... نیست بلکه لیاقتش در همین حده که تمام احساسات و وجودش رو به اموال یک فرد مسن بفروشه و روی خودش قیمت گذاری کنه از چه دیدگاهی حقیرانه نیست؟!
رابطه ی بی اساس و تحقیر آمیزی که در اون، هر دو نفر آگاهن که در واقع اسباب بر طرف سازی منافع بی ارزش هم هستند و لاغیر!
که هیج حس زیبایی در این رابطه وجود نداره!
هر دو فروشنده و خریدار هستند!
یک نفر زیبایی و ظاهرش و دیگری بخشی از اموالش رو میفروشه!
عنوانی که شما فرمودید بیانگر این حالته! و اگر این حالت نباشه دیگه اون عبارت براش صدق نمیکنه!